173 (No 959 ((ինտերնետային No 1119)) ՀՀուլիսի 23 2010 թ., ուրբաթ
ԽՈՍՔ ՀԻՇԱՏԱԿԻ
ՇԱՐԺՄԱՆ ԶԻՆՎՈՐԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ
Մենք հողին հանձնեցինք մի զարմանալի մարդու` Գուրգեն Բոյաջյանին։ Նրա հետ ծանոթ
եմ եղել 1989թ. մայիսից, երբ ԽՍՀՄ պատգամավորի թեկնածու Կարեն Սիմոնյանի վստահված
անձը լինելով, անցավ Գալինա Ստարովոյտովայի թիմ, քանզի հենց նրան էր համարում ԽՍՀՄ-ի
եւ Հայաստանի ժողովրդավարացման մարմնավորում։
Գուրգեն Բոյաջյանը իր ողջ կյանքում այդպես էլ որեւէ կուսակցության կամ ՀԿ-ի անդամ
չդարձավ։ Նա պարզապես պայքարում էր արդարության համար։ Նա ե՛ւ ճիշտ էր, ե՛ւ սխալվում
էր իր ժողովրդի հետ միասին, սակայն երբեք չդավաճանեց իր սկզբունքներին, հատկապես
երբ 1992թ. մեկնեց ռազմաճակատ` Ղարաբաղ։ Նա դարձավ հետախուզական վաշտի հրամանատար
եւ մինչեւ պատերազմի վերջը չլքեց առաջին գիծը։
Նա երբեք չէր հուսահատվում եւ հավատում էր Շարժման հաղթանակին, չնայած քննադատում
էր ՀԱԿ-ին, որովհետեւ զանգվածային հանրահավաքների եւ երթերի կողմնակից էր։ Չնայած
բոլոր խնդիրներին, միշտ հավատում էր, որ արդարությունը հաղթանակելու է Հայաստանում։
Նրա ազնիվ, վառ եւ խիզախ ճանապարհը պետք է օրինակ լինի բոլորիս` ողջերիս համար։
173 (No 959 ((ինտերնետային No 1119)) ՀՀուլիսի 23 2010 թ., ուրբաթ