|
 Քաղաքականության
մեջ դիմացինին խաբելու փորձը սովորական երեւույթ է եւ առանձնապես չի դատապարտվում:
Ավելին. խաբելը համարվում է հիմնական մեթոդներից մեկը, բայց՝ միայն մի պայմանով.
որեւէ միավոր (պետություն, բանակ, քաղաքական ուժ եւ այլն) խաբելուց առաջ
պիտի ինքն իր համար ճշտի առնվազն երկու բան: Առաջին՝ ո՞րն է իր առջեւ դրված
նպատակը, եւ երկրորդ՝ կոնկրետ ի՞նչ խնդիր է լուծում դիմացինին խաբելու փորձով:
Քանի դեռ այս հարցերում հստակություն չկա, ցանկացած գործողություն անիմաստ
է: Ընդ որում, այս երկու հարցերն ի սկզբանե գտնվում են տարբեր հարթություններում,
որովհետեւ սեփական շահի հստակ գիտակցումը գտնվում է «ճշմարտության տիրույթում»,
իսկ դիմացինին խաբելու փորձերը, հասկանալի է, կեղծիքի ոլորտից են: Իսկ ամենավտանգավորն
այն է, երբ այս երկու ոլորտները խառնվում են իրար:
ՄԱՐԿ ՆՇԱՆՅԱՆ
|
ԵԽԽՎ
հայկական պատվիրակության ղեկավար, ԱԺ պետաիրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի
նախագահ ԴԱՎԻԹ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԸ երեկ հրավիրված ասուլիսի ժամանակ ասաց, որ
Զարուհի Փոստանջյանը շատ հաճախ իրենց անգամ չի բարեւում Ստրասբուրգում եւ
երբեք չի մասնակցում ընդհանուր քննարկումներին: «ՉԻ» զրույցը պարոն Հարությունյանի
հետ սկսվեց հենց այս թեմայից:
Հարավկովկասյան
իրավապաշտպանների ցանցը, որը միավորում է 30 իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպություններ
Հայաստանից, Ադրբեջանից եւ Վրաստանից, հանդես է եկել հայտարարությամբ, որում
նշված է.