No 628 (ինտերնետային No 788), Հունվարի 30 2007 թ., երեքշաբթի
ԱՆՀԱՅՐԵՆԻՔ
ԶԻՆՎՈՐԱԿԱՆ ՔԱՅԼԵՐԳԻ ՆԵՐՔՈ
Կիրակի օրը լրացավ հայոց ազգային բանակի 15 ամյակը: Տարին հոբելյանական
էր եւ թվում էր` գոնե այդ օրը մենք զերծ կմնանք կեղծ ապատեղեկատվության միջոցով
քաղաքական մանր ժուլիկություններից եւ խորամանկություններից: Մտածում էինք, որ
գոնե այդ օրը սեփական ազգի պատմության դեմ չմեղանչելու համար, կհնչեին այն անունները,
ովքեր այն ժամանակ սուղ եւ սահմանափակ հնարավորությունների պարագայում անգամ կարողացան
կազմավորել այն բանակը, որը շատ մոտ ապագայում պետք է դառնար մեր առաջին իրական
ու շոշափելի հաղթանակի առհավատչյան: Ավաղ, դարձյալ սխալվեցինք:
Այս տարի եւս իշխանությունները չդավաճանեցին իրենց որդեգրած քաղաքականությանը`
հավաքեցին կլանին` իրականացնելով բացառապես կլանային միջոցառումներ, պարգեւատրումներ
ու կերուխումեր: Հեռուստաէկրանի օրվա հերոսներն այդ օրը վերջին տարիներին թռփոշացած
մանր-մունր թափթփուկներն էին, բարոյական արժեքների հետ որեւէ առնչություն չունեցող
պետական չինովնիկները, ծախված արվեստագետներն ու մտավորականները եւ, իհարկե, գեներալիտետը:
Այսինքն, բանակի հոբելյանը հավաքել ու մեկտեղել էր բոլոր նրանց, ովքեր այսօր առանձին-առանձին
տեղական ֆեոդալներ են (գեներալները), իսկ միասին` իշխանությունների դուդուկի տակ
վեցնոցների նման ձայներ կեղծող, պետությունը լկտիաբար թալանողներ եւ դավաճանաբար
պետության դեգրադացումը իրականացնողներ: Իսկ հասարակությունն այդ օրը ապրեց մնացած
բոլոր օրերի նման սովորական` կենցաղային հոգսերից ու բարոյահոգեբանական աղճատված
մթնոլորտից զզված ու ընկճված: Տոնի զգացողությունն, ինչպես միշտ, բացակայում էր:
Նրանք, ովքեր կիրակի օրը շրջել են Երեւանի փողոցներով (դեռ չենք խոսում մոտիկ-հեռու
մարզերի մասին) եւ պատահաբար անցել Հանրապետության Հրապարակով, հաստատ կարող են
հավաստել, որ մառախուղոտ եւ ձնածածկ Երեւանում ոգեւորության եւ հպարտության զգացումի
նշույլ անգամ չկար: Բայց դե, հասարակությունը ջանդամ, կարեւորը` մեր բանակի «ամենամարտունակ»
նախարարի` Սերժ Սարգսյանի տրամադրության բարձր լինելն էր, այն էլ` ապահովված էր:
Այսպիսին էր հունվարի 28-ի իրականությունը:
Ինչ վերաբերում է այդ իրականությունն արտացոլողներին, այսինքն` էլեկտրոնային լրատվամիջոցներին
եւ, մասնավորապես` Հանրային հեռուստաընկերությանը, ապա պետք է ընդգծել, որ հունվարի
28-ի «Հայլուրի» կիրակնօրյա թողարկումը ամբողջացրեց օրվա մառազմն ու կեղտը: Թողարկման
առաջին իսկ րոպեներից կեղծիքը անմիջապես մտավ հազարավոր մարդկանց տները. «բանակի
օրը վերաճեց համաժողովրդական ամենապայծառ տոնակատարության» ազդարարեց լրագրողը`
մոռանալով, թե ի՞նչ կադրերի ներքո է այդ ամենը ազդարարում: Իսկ կադրում Սերժ Սարգսյանի
հրճված քայլքն էր` ձյան մեջ կորած Հանրապետության Հրապարակում: Եվ քանի որ հրապարակից
առանձնապես հարուստ կադրեր չկային, բնականաբար, ռեպորտաժի հաջորդ կադրերի ճոխությունն
ապահովվեց Օպերայի շենքում հավաքված «էլիտայի» հաշվին: Բանակաշինության մասին կիսագրագետ
հայերենով դիտարկումներ արեցին անհայտ ծագումով ռազմական պաշտոնյաներ, հավերժ իշխանությունների
հետ կարգախոսով իր ամբողջ կյանքն անիմաստ անցկացրած ԵՊՀ նախկին ռեկտոր Ռադիկ Մարտիրոսյանն
ու այլ «ծառայողներ»: Բայց «Հայլուրի» մեխը Սերժ Սարգսյանի ելույթն էր Օպերայի
ամբիոնից, որը պարոն նախարարը մատով հետեւելով տողառտող էր կարդում: «Ամենամարտունակ»,
«կայուն», «ազգային», «հզոր բանակ». այսպիսի գեղեցիկ բառերով Սերժ Ազատիչը շոյեց
յուրայինների ականջը: Սրան հաջորդեց այն, որ Սերժ Սարգսյանը բանակի հիմնի տակ սկսեց
պարել` ձեռքը բռունցք արած վերեւ թափահարելով: Ակնհայտ է, որ «Հայլուրի» ղեկավարությունը
մի պահ մոռացել էր, թե դեռ ո՞վ Է երկրի փաստացի նախագահը` Ռոբերտ Քոչարյա՞նը, թե՞...:
Հասկանալի է` Քոչարյանը հեռացող ֆիգուր է, բայց դե բանակի օրը եւս վերածել Սերժ
Սարգսյանի նախընտրական քարոզարշավի, համաձայնեք, առավել քան լկտիություն է:
Այսպիսին է մեր իրականությունը` ցինիկ ու անբարո: Այս իրականության մեջ կեղծվում
է ամեն ինչ` ընտրության արդյունքներից սկսած մինչեւ հայ ժողովրդի պատմությունը:
Կեղծում են ծառայամտորեն, ամեն քայլափոխի, իշխանության ու փողի համար ու հետո էլ
բարձրաձայնում պետության անվտանգության ու ազգի հարատեւության մասին: Պարոնայք
դահիճներ, մի ապականեք նորանկախ հանրապետության խորհրդանիշները, մի օգտագործեք
բանակը սեփական կարիքների համար, մի ստվերեք Շարժումն ու դրա արդյունքում ձեռքբերած
արժեքները: Դուք որեւէ կապ չունեք դրանց հետ, ձեր անելիքների ոլորտը խուժանություններն
ու քաղաքական սակարկություններն են:
No 628 (ինտերնետային No 788), Հունվարի 30 2007 թ., երեքշաբթի